Digital FIlm

Ang husay nga naman talaga ng kosepto ng revolutionary "digital film". Dalawang term na sobrang contrary, pero pag pinagsama ay may isang malupit na kahuligan.

Sa unang dinig, maaassociate natin ang salitang "digital" sa electronics. Base (tagalog ito kaya walang "D") sa naaalala ko, mayroong dalawang numero na bumubuo sa mga digital stuff - 1 at 0. Hindi ako computer freak kaya hindi ko kayang maipaliwanag iyan. Basta ang alam, may kinalaman ito sa technology na dulot ng computer at computer age. Dahil sa technology, nagkaroon ng mga digital sound, digital image at kung ano-ano pa. Narerecord ang mga ito gamit ang isang electronic device.

Ang film naman, 'yun naman daw ang tinatawag na 'analog'. Hindi ko ulit kayang ipaliwanag ang specific details ng film as a property. Ang alam ko lang, wala itong kinalaman sa computer at sa numerong 1 at 0 katulad ng digital. Hindi ko na rin maalala kung ano nga ba ang ingredients ng film. Basta ang alam ko, puro ito chemicals na mayroong reaction sa ilaw. Walang kinalaman dito ang computer. Noong sinaunang panahon na hindi pa uso ang computer, madaming paraan ang nagawa ng tao para makapag record ng imahe gamit ang mga chemical compound na na-discover nila. 

Nakakatuwa lang na mayroon nang term na "Digital Film". Pero sa pagkakataong ito, iba yata ang definition ng "Film". Tinutukoy yata nito 'yung pelikula. 

Nagamit 'yung term na 'film maker' para i-associate sa mga gumagawa ng pelikula - script writer, direktor, producer (?), at kung anu-ano at sinu-sino pa'ng mga tao na involved sa isang pelikula na hindi natin nakikita sa harap ng camera at screen.  Noong unang panahon ulit, noong hindi pa ulit uso ang computer at kung ano-ano pang gadgets, Analog camera ang gamit ng mga gumagawa ng pelikula. Kaya naman siguro ang pelikula ay tinawag din na 'film' dahil film/analog cameras ang gamit nila. 

Tinatawag din naman na 'movie' ang isang pelikula. Hindi ito parehas. Sa mga napag-aralan ko noong college pa ako (parang napakatagal na eh no?), may mga arguments na hindi magkaparehas ang movie at film (in terms of pelikula). Sa paglipas ng panahon, naging more on spectacle ang mga ginagawang movie, para ma-fascinate ang mga spectators. Naging studio-system, naging profit oriented, naging mainstream. Pero ang film daw, nanatili sa pagiging experimental. Kaya mayroong mga independent na pelikula, o mas kilala bilang indie film, dahil malaya sila sa mensahe na gusto nilang sabihin. Malaya sila sa advocacy nila. Walang unwritten rule at formulaic plots na pumipigil sa kanilang kalayaan. Kaya nga independent - malaya.

'Yung digital naman, tinutukoy yata nito ay 'yung tool na ginamit para gumawa ng isang pelikula (o film). Dahil sa paglipas ng panahon at nauso ang computers at lalo pang nadedevelop ang innovation ng technology, nagkaroon ng mga digital gadgets. Nauso ang mga digital cameras (point and shoot, SLRs, video camera). Naaalala ko dati, may mga expression na "tara pa-Kodak tayo". Ibig sabihin daw, magpa-picture tayo. At dahil wala pang mga digital gadgets noon na makakapag-record ng imahe, film (as a tool) camera ang gamit ng mga tao. Hanggang sa noong late 90's yata or second millennium na, noong nauso ang mga digital camera para makita na ng mga tao in an instant ang mga retrato na kinukuha (some say "ginagawa") nila. Hindi na kinakailangan magpa-develop. 'Yung mga pangit, buburahin na lang. Hanggang sa nauso na rin ang mga digital na video camera na tape pa rin naman ang gamit. Ang pinagkaiba lang, pwedeng patungan ang laman ng tape at mayroong digital screen na kung saan makikita mo ang kalalabasan ng series-of-still-images na irerecord mo at ganoon na rin ang laman ng frame. Hindi katulad ng mga classic at vintage na video camera na kailangan pa na naka silip sa viewfinder ang cameraman para makita ang mga magiging laman ng frame. 

Napagtanto ko lang na ang "Digital Film" pala ay isang pelikula na ginamitan ng mga digital na gamit. 

turn me on

kill my boredom

The Art of Letting Go (how do I master this?)

Paano nga ba ma-master ito? Do I need another four years or so to master this? 'wag naman sana. This is sad. Very sad. Pero kailangan ko'ng matutunan. Maybe this time, I need to think about myself.

Is this goodbye and farewell? it's a romantic tragedy 
All is fair in love and war and I'm the lonely casualty 

Your forked tongue has lost it's sharpness 
It does'nt have the luster it used to before 
Sure it takes a lot of soul to forgive 
So let me show you your way out of that door
I'm finding my way out (bitin. parang hindi tama ang 'out of that door')...

You are a beautiful walking mistake and from you I have learned 
How could someone so true be so fake? Now you're none of my concern 

Let go- you are nothing I deserve 
- your acting's all but superb 
- a romance for the deaf and blind 
- with such poor taste and design  

These calloused hands are shaking and I'm breathing heavily 
Soon all of this will be over shadows reaching out to me 

Sweet nothings in my ears now they disgust 
Those letters you've sent now gather dust 
Sure it takes a lot of soul to forgive 
I'm dead with you and now I want to live 

You are a beautiful walking mistake and from you I have learned 
How could someone so true be so fake? Now you're none of my concern

Let go- you are nothing I deserve 
-  your acting' s all but superb 
- a romance for the deaf and blind 
- with such poor taste and design  

And now this is the time and I cannot pretend 
The day I live again is when our story ends

Dramatic lies and severed ties in bloodstained cradles lay 
Despite the loss that bridge I'll cross come calm or storm what may 
We drank the wine the undivine process of suicide 
Let it be known apart we've grown I gave you  everything I own all the love I have

And as  you  I make  your  my final exit I let our story slip away 
I bury you with the memories of a forgotten yesterday

Marami-rami na rin akong hiningian ng payo tungkol dito at isa lang ang sagot nilang lahat: "mag move on ka na". Wala talaga akong kadala-dala. kailangan pang umabot sa masakit na paalam. Hindi na natuto. Ilang beses nang sinabihan na wala ngang pag-asa, hindi pa rin tumitigil sa kaka-asa. Madami lang tuloy sinaktan na ibang tao.

Tama na. Decided na talaga ako. Pagtapos ng apat na taon, ngayon lang yata naging tama ang desisyon ko. Ngayon ko lang yata naisip na isipin naman ang sarili ko - para naman maging masaya na ako.

Langyang ka-dramahan ito. Kaloka!

Katuwaan sa Ponti

Tambayan pala ng mga elitista ang Ponticelli. May kasamang diamante yata ang beer nila doon. Naka isang order lang ako. Buti na lang at mayroong mabait na congressman na nagbigay ng maraming beer sa amin, at isang masarap na pizza.

Salamat sa'yo congressman. APIR!

Ponticelli/Ponticello Istambay (hindi ko talaga alam)

two-in-one sabaw

Gusto ko ng KAPE sa KUPETA habang nasa KUBETA in the midst of KUDETA. 

Masaya siguro iyon?

The Weird me, Again

Naranasan mo na ba'ng magkaroon ng semi-regret sa isang desisyon na ginawa mo sa buhay? 'Yung tipong hindi buong regression , pero hindi din naman hindi. Medyo malabo, pero ganoon na nga. 

Yes, I decided to move on. After all the nights i spent crying to sleep. After all the pretentious actions I did just to hide how I really feel inside. After the numbers of stories that I tried to start, and after sometime, realizing that these are not really the stories that I wanted to write at all. After all the hopeless dreaming and wishful thinking. Yes, I'm moving on.

Pero bakit ganoon? Parang mayroon pa ring sabit sa desisyong ginawa ko? Parang mayroon pa ring hindi tama? Well in fact, ako din naman ang patuloy na nasasaktan habang patuloy ako na umaasa at nangangarap.

Is there such a thing as "true love"? Nababaduyan talaga ako'ng sabihin 'yun pero patuloy pa rin akong nababagabag. Am I not too young for that ideology? Bakit nga ba hindi pwedeng i-refresh ang utak ng tao para matanggap na lang ang tinatawag na truths of reality? Why is it really hard to move on, lalo na sa mga bagay/tao na mahalaga sa atin? Parang 'yung mga magulang na namamatayan ng anak - nahihirapan din silang tanggapin ang katotohanan na hindi na nila makakapiling ang isang tao na mahal nila na may malaking parte sa kanilang buhay. Bakit nga ba gano'n?

Parang everything is turning around and it becomes harder and harder to understand when it comes to questions with regard to this very powerful emotion. Kadalasan sa akin, napakadaling magbigay ng payo para sa ibang tao, pero  hindi ko naman mapayuhan ang sarili ko sa sarili kong sitwasyon. Nagcocontradict at naglalaban-laban ang gustong gawin ng utak ko sa gustong gawin ng utak ko din (ayaw ko'ng gamitin ang puso. Ang baduy. Wala naman talagang damdamin at pain receptors ang puso eh. Nasa utak lang ang lahat). 

Wala nanaman yatang saysay itong mga pinagsasasabi ko. I miss that person, pero lalo lang akong mahuhulog ulit sa kanyang patibong at matutuklaw nanaman ng kanyang makamandag na ngiti kapag nagpatuloy pa ang communication namin habang nasa process pa ako ng moving on. Minsan, gusto ko siya makita and relive the old memories. Pero lalo lang nga akong masasaktan. Ang kulit kulit ko kasi eh. (yuck, emo? haha)

"I'll sail off to sea. I'm not coming back I don't know if I'll be coming back....

... I WON'T FORGET YOU..." -Silverstein, Discovering the Waterfront

Bakit nga ba Nagkukumot kapag nasa Kwarto na may Aircon?

Matagal na talagang sumasagi sa isip ko kung bakit gumagamit pa ng aircon na napakalamig sa isang kwarto kapag matutulog, kung magtatalukbong din naman nang bonggang bongga.

Nakakapagtaka lang talaga. Hindi ba't gingamit ang air conditioner para lumalig ang isang kwarto? Pero bakit pa kailangang magkumot ng todo habang naka todo din ang aircon? Pwede naman siguro na i-adjust na lang ang temperature hanggang sa kakayanin ng katawan ng gumagamit. 

Guilty din naman ako sa ganitong gawain, pero hangga't maaari, hindi ako nagkukumot kapag matutulog ako sa airconditioned room. Boring naman kung kokontrahin ko 'yung lamig na binubuga. Boring naman kung nakatalukbong ako tapos pinapadama ko sa mukha a dibdib ko ang aking mainit-init na hininga. 

Sa pagkakaalam ko, nag hhibernate din ang mga lamok kapag malamig. Hindi ko lang alam kung sapat na ang lamig na binubuga ng aircon para patulugin ang mga lamok (kung mayroon man). Pwede din namang gumamit ng kulambo, hindi ba? Habang nakabukas ang aircon, naka-kulambo ba rin. Pangontra sa mga lamok, langaw, ipis, daga at kung anu-anong insekto at peste ang pwede pang pumasok sa kwarto.

Bakit nga kaya ganoon?

Awakening

It's 3 o'clock in the morning and still I'm in front of the computer, searching and reading about random thoughts. I have read something about the history and some technical definition of reggae music, heard some backmasked music, browsed a few photographs posted by my multiply-contacts, read the current stat of my facebook-contacts, read a few blog entries and searched for the leakage of Wolverine movie. But this one really caught my attention. I got this from Jamie.

HANDY LITTLE CHART   
God has a positive answer:

YOU SAY	GOD SAYS	BIBLE VERSES
You say: "It's impossible"	God says: All things are possible	(Luke 18:27)
You say: "I'm too tired"	God says: I will give you rest	(Matthew 11:28-30)
You say: "Nobody really loves me"	God says: I love you	(John 3:1 6 & John3:34 )
You say: "I can't go on"	God says: My grace is sufficient	(II Corinthians 12:9 & Psalm 91:15)
You say: "I can't figure things out"	God says: I will direct your steps	(Proverbs 3:5- 6)
You say: "I can't do it"	God says: You can do all things	(Philippians 4:13)
You say: "I'm not able"	God says: I am able	(II Corinthians 9:8)
You say: "It's not worth it"	God says: It will be worth it	(Roman 8:28 )
You say: "I can't forgive myself"	God says: I Forgive you	(I John 1:9 & Romans 8:1)
You say: "I can't manage"	God says: I will supply all your needs	(Philippians 4:19)
You say: "I'm afraid"	God says: I have not given you a spirit of fear	(II Timothy 1:7)
You say: "I'm always worried and frustrated"	God says: Cast all your cares on ME	(I Peter 5:7)
You say: "I'm not smart enough"	God says: I give you wisdom	(I Corinthians 1:30)
You say: "I feel all alone"	God says: I will never leave you or forsake you	(Hebrews 13:5)

It's been a while since I last read my Bible. I admit that I, for the nth time, have been quite far away from my Creator.  For this whole month of April, I have only attended my Church youth service once and I really really missed a lot. I was absent for two Fridays (disregarding the Good Friday - that was meant to give way for the Holy Week) due to the very long vacation that I had. 

I don't know if I'll make sense with these next lines, but I find myself in the same situation a few months ago (even a few years ago)  - once was lost, now I'm found. 

How wondrous are His works. He uses people to remind me of things that I should be reminded of, especially for the uneasy times and situations I encounter from time to time. For the past months, I've been praying for Him to use me in proclaiming His glory. But sadly, at times I get too preoccupied by the works of the enemy. I missed my Father. I feel that I failed to give Him the worship that He deserves, and at the same time, failed to do my task in spreading the word that He speaks to me and share the love and grace that He pours over me. But today, I'm doing my task again and I'm coming back to the heart of worship. With this, I would like to thank those people allowing themselves to be used by God, and in turn, giving me a lot of spiritual inspiration. Needless to mention your names, you know who you are. Thank you.

Despite everything, I know that He is a loving, forgiving, merciful and powerful God. I am weak but He gives me strength that is sufficient enough for me to move forward to Him every time I slip away from His loving arms. 

This is the greatest feeling above everything: the feeling that I am loved and forgiven no matter what happens. The feeling that there is someone up there giving me enabling, enduring and saving grace. The feeling that there is someone up there loving me above all.

The best and the only move that I could do is to run to God whenever there are crisis in any form.

A better feeling, I have right now. To God be the Glory! ^_^

Sabado Boys

Guess Your American Idol @ Trinoma

Funshots