7-11

Grabe! Hindi ko lang talaga mapigilan! Parang ngayon lang yata ako ulit na-excite ng ganito! 

Kaninang tanghali, pumunta ako sa Vito Cruz area sa may Taft para sa isang appointment. Nag-decide ako na maagang pumunta doon para makatambay muna sa 7-11. At ganoon na nga ang ginawa ko. 

Lagpas kalahating oras yata akong nakatiwangwang doon. Nanonood lang ako ng mga music video na pinapalabas sa isang TV sa loob. Pati na din ilang mga commercials. Nakaagaw ng pansin ko ang isang commercial ng 7-11! Basta, babae at lalaki na magkaparehas ng suot at halos parehas lahat ng kilos. Paiksiin ko na lang. Doon sila nagkakilala (at siyempre, may kilig moments). Nakakatawa man isipin, pero napangiti ako ng commercial na yun (ayaw ko lang talaga sabihin na kinilig ako).

Hanggang sa dumating na ang hinihintay ko. Kumain muna kami sa Jollibee at saka pinag-usapan ang dapat pag-usapan. Pag tapos namin, bumalik na lang ako sa 7-11 kasi mas trip ko dun, at mayroon pa akong iba pang hinihintay.

Bumili ako ng inumin. Umupo nanaman ako sa isa sa mga upuan doon - yung mas malapit sa TV. Pero naisipan ko na lumipat na lang sa may mahabang mesa sa may salamin at tumingin na lang sa mga dumadaang tao habang naghihintay.

Inantok na ako, hanggang sa eto na! Biglang may pumasok sa 711 na parang familiar ang uniform pati ang ID lace. Taga UST nga. Di ko napigilan, nabali ang leeg ko, pero bumalik din naman dahil medyo inaantok ako. 

Maya-maya, may nakita ako sa peripheral view ko na parang mayroong papalapit na naka-uniform na puti! Pakipot konti, lingon konti. Hanggang sa nagulat ako na sa tabi ko siya umupo at kumain! Ang hindi ko maintindihan, kung bakit biglang nawala ang antok ko at parang bigla akong nabalisa nung umupo siya! Biglang ayos ako ng upo, tingin-tingin sa cellphone, at napadalas ang inom ng tubig. Maya-maya pa, pinapawisan na ako! Siyempre dahil katabi ko, kapag alam kong hindi siya nakatingin, pasimpleng sulyap naman ako.

Habang kumakain siya, nagpapawis ako! Lumalakas din ang lagabog sa aking dibdib! Kitang kita ko na nangingig ang aking mga kamay!

Sa may malapit sa inuupuan kasi namin, mayroong malapit na vendo-chager, pero mayroong nakaupo. May isang manong na nag-excuse para mag-charge. Dali-daling nalipat doon ang attention namin! Habang nakalingon si binibini sa may vendo-charger, nakatingin naman ako sa kanya! 'Yun nga lang, pagpihit ng leeg niya pabalik, nahuli niya akong nakatingin sa kanya! Alam mo yung "awkward moment" na tinatawag? Yung natulala ako at biglang napatingin sa kung saan-saan! (Ang hirap kasi ipaliwanag eh)

Natapos na siyang kumain. Pero nakaupo pa din siya doon. Nag ayos ng kaunti, nakinig sa iPod, at nagtetext. Ako naman, ganun pa din. Nanginginig! Nagdasal ako. Sabi ko, "Lord, pahingi po ng sign. Hmm kapag may dumaan na naka-pink sa harap ko na papunta sa kanan, kakausapin ko na ito." Wala pang sampung segundo, eto na! Biglang may dumaan na naka-pink sa harap ko, papunta sa kanan! At ang malupit, lalo akong nanginig! Sabi ko, "Lord, isa pang naka-pink." At wala pa ulit sampung segundo, ayan nanaman! 

Hindi ko kinaya! Tinapik ko yung babae at sabi ko, "Ate, okay lang pabantay ng gamit ko? Bibili lang ako ulit ng inumin." Sabi niya, "Sure, sige." 

Bumili ako at pag-balik ko, hindi ko pa din agad nakausap! Inom pa din ako nang inom ng tubig habang pasimpleng sumusulyap sa kanya. 

Hanggang sa, "Ate, taga UST ka din pala?", "Ako din eh.", "Ano'ng course mo?"

At doon na nagsimula ang lahat. Hanggang sa umabot na sa, "Ako nga pala si Aldrin. Ikaw?", "Kale.", "Nice meeting you.", "Nice meeting you, too.","Okay lang ba mahingi number mo?", "Oo, sure." At nag-usap lang kami ng ilang minuto. Nalaman ko na mayroon pala siyang hinihintay. Imi-meet niya dapat ng 3pm. Eh malapit na mag 4pm nung nagkausap kami. Sabi ko na lang, "Everything happens for a good reason."

Dahil kailangan ko nang bumalik sa Jollibee dahil dumating na din yung ibang hinihintay ko pa, at siya, pupuntahan na din niya yung imi-meet niya, inaya ko na siya na sabay na kaming umalis. "Sabay na tayo tumawid." Sabi ko. "Sige, hindi din ako marunong tumawid." Sabi niya. "Sige, ako'ng bahala sa'yo." Sabi ko.

Naniniwala ako na hindi pa tapos ang kwento. Umpisa pa lang ito.

Ngayon lang, nalaman ko na may boyfriend na pala siya. Okay lang. Wala naman masama makipagkaibigan. Wala naman masamang maka-appreciate ng ganda ng isang tao.

Sa experience na ito, narealize ko na totoo pala na lahat ng first time gagawin, nakaka-kaba. Nakakatakot. Nakakaduda. Buong buhay ko kasi, ngayon ko lang ito naranasan. Ngayon ko lang ito ginawa. At totoo din pala yung sinasabi nila na, "It only takes the first step." Dahil once na nagawa ko na ang first step, susunod na ang second, third, fourth and the rest will be history.

http://www.youtube.com/watch?v=HZW5_GxEzPg&feature=related